rdo.kz
Авторизация

Қарапайым жүрек - өкпелік реанимация. Мәйітпен жұмыс істеу ережесі


Уважаемый гость! Данная работа может содержать устаревшие или неверные данные (устаревшую статистику, утратившие силу закона нормативные акты и.т.д). Просим перед сдачей самостоятельно проверить содержание.
Өлу (организм қызметінің өшу үрдісі) өмірден өлімге сапалық өту ғана емес, сонымен бірге ол организм қызметімен жүйесінің заңды түрде кезектесіп өтетін бұзылуының соңында мүлдем істен шығуы, өшуі. Міне осы жағдай, яғни заңды түрде біртіндеп организм қызметінің өшуі, өмірді қалпына келтіру үшін уақыт беріп, жағдай жасайды.
А.А. Неговский және соавторының анықтамасы бойынша терминальді жағдайларға преагония, агония және клиникалық өлім жатады.
Преагоналдық жағдай. ОЖЖ қызметінің бұзылысымен, науқас күрт тежелген немесе комада, қанайналым бұзылысымен-төмен (60-70 мм.с.б.б.) немесе анықталмайтын артериалық қысым әлсіз жиі пульспен, шеткері қанайналым бұзылыстарының айқын көріністерімен-цианоз, терінің бозаруымен немесе дақтануымен сипатталады.
Гемодинамика бұзылуы тынысалу бұзылыстарымен тереңдейді, тыныс-беткей, жиі кейде кезеңді болады. Мұның барлығы гипоксияның, ұлпалық ацидоздың дамуына әкеледі. Дегенмен преагональды жағдайда зат алмасу негізінен тотығу болап табылады. Преагональді кезеңнің белгілі бір ұзақтығы жоқ. Ол өте қысқа немесе мүлдем болмауы мүмкін, мысалға электр тоғымен зақымдалу нәтижесіндегі кенеттен жүрек қарыншаларының фибриляциясы немесе тәндік қанайналымның жедел бұзылуы. Басқа себептермен өлу кезеңдерінде, мысалы қансыраудан, организмнің өз компенсаторлық механизмдерін іске қосуға қосуға мүмкіншілігі бар кезде, (компенсаторлық механизм негізгі өмірлік қызметтерді қалпына келтіруге және демеп тұруға бағытталады). Преагональді жағдай емдік көмек берілмесе де бірнеше сағатқа созылуы мүмкін.
Агональдық жағдай. Агония басталуы жиі (бірақ барлық өлу түрінде емес) клиникалық айқын тіркеледі, себебі преагональді жағдайдан агония жағдайына өту кезеңі терминальдық үзіліс болып табылады. Ол жиі тыныстың кенет тоқтауымен; мүйіздік рефлекстердің тез өшуімен сипатталады. Егер преагональды жағдайда ЭКГ-да айқын өзгерістер, миокардта метаболизм өзгерістерін көрсететін, пайда болса, дегенмен монотонды ритм болса, ал терминальді үзіліс кезеңінде ол интравентикулярлы немесе кейде эктопиялық сирек импульстар тіркеледі. Терминальді үзіліс бірнеше секундтан бірнеше 2-4 минөтке созылуы мүмкін.
Агония динамикасын В.А. Неговский тәжірибесінде жақсы зерттеген. Агония қысқа сериялы демалумен немесе бір ғана беткейлік дем алумен басталады. Тыныс алу актіне тек көкірек бұлшықеттері ғана емес сонымен бірге мойын, ауыз қуысы аймағының бұлшықеттері де қатысады. Тыныс алу актісінің бұзылысы, яғни бір уақытта бұлшықеттердің қозуы және босаңсуы, дем алу және дем шығарудың жүзеге асырылуын қиындатып, өкпе вентиляциясының толық тоқтауына әкеледі. Мұндай клиникалық суреттің пайда болуы ОЖЖ функциясының және жағдайының радикальді өзгеруінің салдары болып табылады. Оның жоғарғы бөлімдері, соның ішінде бас-ми қыртысы істен шығып, өмірлік функцияларды регуляциялау қызметі бульбарлы және кейбір жұлын омыртқаларына өтеді. Олардың қызметінің мобилизациясы организмнің барлық ең соңғы мүмкіндіктерін сақтау үшін бақытталады. Бұл кезде тек жоғарыда көрсетілген тынысалу қозғалыстары ғана қалпына келіп қоймай, сонымен бірге ірі артериялар пульсациясы, синустық ритм және қанайналым пайда болып, бұл корнеальдік және қарашықтық рефлкстерді кей кезде есті қалпына келтіріуі мүмкін. Дегенмен бұл өліммен күрес эффективті емес, себебі бұл жағдайдан өз бетінше шығуға мүмкіндігі жоқ: оның энергетикасы анаэробты гликолиз арқылы толықтырылады, бірақ бұл энергия сандық жағынан жеткіліксіз болып қана қоймай, ағзада толық тотықпаған өнімдердің тез жиналуына әкеліп соқтырып, сапалық өзгерістерге әкеледі.
Агония ұзақтығы, әрине, ұзақ емес. Оның көріністерінің айқындалуы агония пайда болған аяда, организмдегі патологиялық өзгерістер сипатына байланысты. Жүрек жиырылуы және тыныс алу жылдам тоқтап, клиникалық өлім басталады. Бұл жерде айта кету керек, жүректің әлсіз функциясы тоқтаған кезде, миокардтың электрлік белсенділігі (20-30ми.) клиникалық өлім басталғаннан кейін де жалғаса береді, әсіресе егер өлім қысқа, жетекші ритмнің переодикалық өзгеруімен (бірақ заңды емес), ЭКГ-да қарынша кешенінің біртіндеп ауытқуы: қос фазалы және монофазалы және ең срңында биоэлектрлік белсенділіктің толық тоқтауымен болса.
Клиникалық өлім. Өмір мен өлім арасындағы өзіндік өтпелі кезең, бұл өлім болып табылмайды, бірақ өмір деп те аталмайды. Клиникалық өлім ОЖЖ-ң тынысалу қызметінің тоқталу мезетінен басталып, аз ғана уақыт аралығына созылады, ұлпаларда, ең бастысы мида қайтымсыз өзгерістер өрістегенше. Осы өзгерістер басталғаннан бастап нағыз немесе биологиялық өлім басталады. Осылайша клиникалық өлім өлімнің қайтымды кезеңі болып табылады. Әрбір жағдайда клиникалық өлім периодының ұзақтығын анықтау мүмкін емес, себебі ол организмнің бастапқы жағдайына тәуелді. Клиникалық өлімге дейін науқастың гипоксиясымен зорығуы, мысалы, ұзақ агонияда, метаболиттік қордың азаюына әкеледі, мұндай науқастарда өзгерістер қайтымсыздығы тез басталып, клиникалық өлім периоды қысқарады. Керісінше, егер қанайналы, организмнің қанағаттанарлық немесе жалпы жағдайы жақсы кездің аясында тоқтаса, мысалы: қарыншалардың кенет фибриляциясы кезінде, онда клиникалық өлім периоды созылады. Әдетте, адамда қалыпты жағдайда клиникалық өлім мөлшері 4-7 мин. деп есептеу қалыптасқан.
Гипотермия кезінде, яғни метаболизм деңгей төмен, осыдан ағзаның оттегіне қажеттілігі азайғанда, клиникалық өлім периоды 1 сағ. дейін созылады.
Клиникалық өлім кезінде қанайналым және тыныс алу жоқ болып, толық арефлексия бақыланады, дегенмен бұл периодта зат алмасу үрдістері жалғаса береді, бірақ, төмен деңгейде. Оттегінің түсуі азайғандықтан зат алмасу гликолиз арқылы жүреді, бұл организм нерв жасушаларының минимальді өмір сүру қабілеттілігін қамтамасыз етеді. Біртіндеп мида гликоген қоры азайып, АТФ мөлшері кенет төмендейді және нерв ұлпасы өседі.
Тағы да айта кету керек, клиникалық өлім мезетінде жүректің биоэлектрлік белсенділігінің болуы (атипиялық) қарыншалық кешендер түрінде, оның жиырылу қызметін көрсетпейді.Клиникалық өлімді констатациялау үшін қанайналым тоқтау керек.
Реанимацияның патофизиологиялық аспектілері.
Ағзаны тірілту туралы ілім-реаниматология деп аталады. Негізгі міндеті болып: өлім механизмдерін, өмірден өлімге өту терминальдік жағдай өтпелі кезең жағдайының мәнін анықтап, зерттеу өмірлік функцияларды қалпына келтіру (тірілту), өлімнің алдын алу және реанимациядан кейінгі кезеңді зерттеу болып табылады.
Бірақ та реаниматологияның қазіргі түсінігі, ХІХ ғ-дың аяғында пайда болған, сол уақытта И.Р. Петров, В.А. Неговский, Н.П. Гурвич, П.Сафаров, А. Лабори, В. Ковенховен және басқалар арқылы өлім үрдістері зерттеле басталды, сонымен қатар тірілтудің элементарлық эфективді әдістері ұсынылды.

Реанимацияның қоғамдық-деонтологиялық аспектілері

Өлейін деп жатқан адамды өлтірмеу үшін не істеу керек? Егер дәрігер өз міндетіне шындап қараса, онда жауап белгілі: ол тез, жылдам реанимациялық шараларды жүргізе бастау керек, әрине, ақылға сияр шектерде: мүшелердің қайтымсыз зақымдалуы жоқ болғанда және миды толық тірілту мүмкіншіліктері бар кезде. Өкінішке орай, жиі дәрігердің бірінші серпілісі-науқас үмітсіз, реанимация мақсатсыз. Бірақ бұл ой реаниматологтың ар-ожданына қарсы тұруы керек, себебі реаниматолог квалификациясы жоғарылаған сайын, соғұрлым үмітсіздік шекарасы алыстай береді. Егер дәрігер реанимациялық шараларды жүргізбесе, сотқа тартылатын да өлім түрлері бар. Оған жататындар, жекелегенде, қансыраудан өлуі, жалпы, дені сау организмнің. Осындай өлімдер әрқашанда негізделген бола ма екен, мысалы, бірқатар акушерлік жағдайларда? Шарасыздықтың бұл жерде болуы мүмкін емес. Сонымен қатар қансыраудан өлу-өлім түрінің ең жақсы зерттелген түрі.
Реанимотологияның басты мақсаты клиникалық өлімді емдеу болып табылатындығы, деонтологиялық категорияны қамтиды. Шын мәнінде реанимацияның басты мақсаты клиникалық өлімнің алдын алу, ол клиникалық өлім болған жағдайда, әрине, оны емдеу болып табылады. Клиникалық өлімінң басында-ақ көптеген терминальді науқастар жиі реанимация оң нәтиже бере алмайтын жағдайда жатады (жекелегенде, ұзақ гипотензия немес ұзақ зорығудан алу). Дегенмен, мұндай науқастар реанимация бөлімінің науқастарының 0,5%-ін құрайды.
ИВЛ аппаратынсыз өлейін деп жатқан науқасты тірілте алмайтынымыз белгілі. Сонымен қатар стерелизациядан өтпеген немесе нашар стерелизацияланағн аппарат пневмонияны тудырып, тіріліп келе жатқан науқастардың өлім санын арттырады.
Жүрек тоқтауы, тыныстың тоқтауы, сонымен бірге естің жоқ болуы, яғни клиникалық өлімнің кезі, реанимация шараларын жүргізбеуге немесе реанимация шараларын тоқтатуға негіз емес. Бірақ қазіргі зерттеу құралдарымен мидың өлгендігін анықтағаннан кейін, дәрігерлер консолиумында реанимация шараларын жүргізудің әрә қарай мағынасы жоқтығын шешеді. Осы ой көптеген елдердің медициналық орталарын басқарады. Басқаша айтқанда өмір үшін, ми өлгенше күресу керек. Бұл жерде анықтап айту керек, миды тірілту ақталмайды. Мидың өлуінде, жүрек және тыныс алу жүйесін қалпына келтіруге болады, бірақ нәтижесінде мидың жоғарғы орталықтарын қайтымсыз зақымдалуы адамды вегетативтік өмір сүруге әкеледі. Өмір бақиға жанұяға травма, әсіресе, анасына (егер оның баласы болса), одан басқа мемлекет өмір мәнінен айырылған “сыртқы” бақытсыз адамдар үшін көптеп ақша жұмсайды. Реанимациялық шараларды тоқтату, ми өлімі болған жағдайда-дәрігерлер компетенциясы. Оны басқа мемлекеттер сияқты туысқандардың иығына жүктеуге болмайды. Барлық дерттік жағдайлар сияқты аурудың өзінің емдеуге көрсеткіштері және қарсы көрсеткіштері болады. Бұл реанимацияға да тән. Былайынша жекелегенде, реанимацияға қарсы көрсеткіш болып, дұрысырақ, реанимацияға тоқтауға мидың өлуі себеп болады.
Реанимациялық қызмет орасанзор материалдық қаражатты талап етеді. Медицинаның барлық облысында дәрігер жиі мынандай жағдайлармен соқтығысады: ауыр науқастың толық дәрменсізідігі, оны күтуде тек физикалық қиындықтар туғызып қоймай, психикалық қатардағы қиындықтар туғызады. Дәрігердің адамгершілігі және парызы мұндай жағдайларды жеңуге көмектеседі, себебі бұл жерде доминантты фактор болып-кез-келген жағдайда дәрігерлік көмек көрсету қажеттілігі болып табылады. Реанимация бөлімінде емдеуші дәрігер жиі ауыр халдегі науқастармен соқтығысады. Бұл жерде дефекация бұзылысы, диурез бұзылысы, жарақаттың іріңді үрдістермен асқынуы, науқастың өзінің тамақ қабылдауға, кез-келген қимылдарды орындауға, төсекте өзіне ыңғайлы жағайда жатуға дәрмені болмауы мүмкін. Бұл жерде немқұрайлылықты, формализмді, жауыздықты жіберуге болмайды. Егер дәрігер құтқару үшін күресті, өлейін деп жатқан науқас төсегінің қасында пайда болатын теріс эмоциялар кешенін жеңе алмаса, онда оған реанимация бөлімінде жұмыс істеуге қажеті жоқ.
Қазіргі ресми мемлекеттерде “эутоназия”-термині енгізілген, бұл дегеніміз дәрігердің, науқастың ауыр халін, күйзелісін жеңілдету мақсатында, науқасты өлтіру құқы, дәрменсіз науқастың келісімі бойынша.
Мұндай түсініктің отандық дәрігерлер психологиясында қолдау таппайтынына үміттенемін. Біз дәрігерлерді, үмітсіз, өлейін деп жатқан науқастарды, олардың “өлемін” деген сөзіне қарамастан, оларды емдеуге, тастамауға тәрбиелеп жатырмыз, тәрбиелейміз де.
Мынандай жағдайлар да болады, науқас жағдайы үмітсіз емес болғанда да, ол қарама-қарсы көзқарасты ұстанып, оның өлімін дәрігердердің жылдамдатуын сұрап, талап етеді. Бірақ үрдіс өткірлігі өткеннен кейін, дәрігерлер оны ауыр халден шығарғаннан кейін, науқас өзінің алдыңғы өлемін деген ойынан дәрігерлер алдында ұйалу сезімін сезінеді, әсіресе барлық қорқыныш артта қалғанда.
Бұдан басқа да, әрине бұл өте сирек кездеседі, жағдайлар болады. Дәрігердің науқастың үмітсіздігі жайлы қатаң шешімінде, организмнің қорғаныс күштері басым болып, жеңеді де, ауру тірі қалады.
Науқастың күмәнсіз үмітсіз жағдайында да, науқас өлімге келісімін беріп тұрғанда да дәрігердің өлімді жылдамдатуға хақі жоқ. Егер мұндай болатын болса, бұл эутоназия болар еді. Эутоназия-фашизм қалқанын қолдау алады, бірақ ешқандай цивилизациялық қоғамда оған ақтау жоқ.
Өлейін деп жатқан науқасқа ең белсенді терапия, науқасқа жан тыныштығын қамтамасыз етіп, оның сауығуға үмітін өшірмеу-біздің медицинаның ақталған ұстанымы болып табылады.
29-11-17 | Просмотров: 242 | 0 комментариев

Поделиться в социальных сетях

Материал разместил
Азамат
1821 добавленных материалов и 3 комментариев

Олимпиадалар
Читайте также

  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent
Вопрос:* Қазақстанның бас қаласы?
Авторизация
лучший сайт где можно скачать шаблоны для dle 11.3 бесплатно